Μετά την απόρριψή της συμμετοχής μας στις εκλογές, πέρα από όλες τις ενέργειες που πραγματοποιήσαμε, ήρθαμε και πάλι σε επικοινωνία με τον πρόεδρο της ΔΑΠ-ΠΑ.ΠΕΙ. (και πρόεδρο του συλλόγου φοιτητών) για να μας παραχωρήσει το ενυπόγραφο χαρτί στο οποίο θα αναγραφόταν με κάθε επισημότητα ότι απορριφθήκαμε από την εκλογική διαδικασία. Σε αυτό το χαρτί, επίσης, αναμενόταν να αναφέρεται η αιτία απόρριψής μας και οι ψήφοι με τις οποίες οι συμμετέχουσες στο Δ.Σ. παρατάξεις μας απέρριψαν.

Το χαρτί που μας παραχωρήθηκε (μπορείτε να το δείτε εδώ) δεν αναφέρει όλα όσα θα το καθιστούσαν πλήρες και μόνο για αστείο θα μπορούσε να το πάρει κανείς, αφού δεν έχει κανένα ίχνος επισημότητας και του λείπουν βασικές πληροφορίες, με μεγαλύτερη έλλειψη το λόγο της απόρριψης. Πήραμε, λοιπόν, την πρωτοβουλία και συντάξαμε μια πλήρη παράγραφο με όσα θέλαμε να γράφει το χαρτί, τη δακτυλογραφήσαμε (μπορείτε να δείτε το νέο κείμενο εδώ) και πήγαμε να βρούμε τους εκπροσώπους των τριών παρατάξεων που είχαν τις αντίστοιχες έδρες στο Δ.Σ. του Συλλόγου για το ακαδημαϊκό έτος, 2010-2011 ώστε να υπογράψουν. Η ΠΚΣ-ΠΑΠΕΙ ήταν η μόνη παράταξη που έβαλε χωρίς αντίρρηση και άμεσα τη σφραγίδα της στο χαρτί, κάτι που προφανώς θα έπρεπε να είναι αυτονόητο και για τις υπόλοιπες παρατάξεις. Τότε ξεκίνησε ένας μεγάλος παραλογισμός μεταξύ των προέδρων των παρατάξεων ΔΑΠ και ΠΑΣΠ που επέδειξαν σπουδαίο ζήλο για να μη βάλουν στο χαρτί τις σφραγίδες των παρατάξεών τους.

Είναι αυτονόητο γιατί οι δύο παρατάξεις που δεν επέτρεψαν στην ΦΠ^4 να κατέβει στις φοιτητικές εκλογές, δεν υπογράφουν την αντίστοιχη απόφαση. Πρώτον, γιατί αυτό που έκαναν ξέρουν ότι είναι παράνομο και θα μπορούσε ο πρόεδρος του συλλόγου να διωχθεί με εισαγγελική παραγγελία και δεύτερον γιατί θέλουν στο μέλλον, όποτε προκύπτει κατηγορία εναντίον τους από απλούς φοιτητές, να είναι σε θέση να απαντούν γενικόλογα και να αρνούνται την ύπαρξη τέτοιας απόφασης. Παρ’ όλ’ αυτά, η ΦΠ^4 έχει να τονίσει κάτι ενδιαφέρον. Ένα από τα μέλη της είχε αναλάβει τη διαδικασία υπογραφής του εν λόγω εγγράφου από τα μέλη του Δ.Σ. του συλλόγου. Πέραν του ότι είναι γελοίο να προσπαθεί κάποιος να ζητά από κάποιους να κάνουν το αυτονόητο, υπάρχουν και ορισμένα παραδείγματα χαρακτηριστικής αλαζονείας. Το πιο έντονο είναι ένας διάλογος που προέκυψε κατά την τελευταία επίσκεψη του μέλους της ΦΠ^4 στο γραφειάκι της ΔΑΠ. Εκεί, όταν τα μέλη της ΔΑΠ που μιλούσαν για το θέμα (που ήταν όλοι τους μεγάλοι σε ηλικία – μιας και οι μικροί εκεί δεν μιλάνε) αρνούνταν πεισματικά να υπογράψουν και να σφραγίσουν το καθαρογραμμένο χαρτί, ο ένας με πολύ χαρακτηριστικό ύφος είπε στο μέλος μας: “Κοίταξε να δεις για να σου εξηγήσω πώς γίνονται τα πράγματα. Η ΔΑΠ με το 51% που είχε και με το 59% που έχει, πρακτικά τους έχει όλους γραμμένους στ’ αρχίδια της και δε ρωτάει κανέναν για το τι θα κάνει”.

Οι παλιότεροι φοιτητές και ειδικά οι νεότεροι, ας θυμούνται αυτή τη φράση. Ας θυμούνται όταν πηγαίνουν στο παραβάν και ψηφίζουν ΔΑΠ, σε ποιους δίνουν την ψήφο τους.